Dubbing - Historia wersji

OkiDoki: /* Krótki zarys historyczny */

2020-05-06T09:27:40Z

Krótki zarys historyczny

← poprzednia wersja		Wersja z 10:27, 6 maj 2020
Linia 8:		Linia 8:
	We Włoszech dubbingowanie filmów zostało wymuszone przez faszystowski reżim Mussoliniego, w którym zakazane były inne języki niż włoski. Chociaż dziś filmy kinowe wyświetlane są w dwóch wersjach, a prywatne telewizje najczęściej stosują napisy, dubbing nadal cieszy się sporą popularnością i praktycznie każdy przebój trafia do kin w wersji włoskojęzycznej.		We Włoszech dubbingowanie filmów zostało wymuszone przez faszystowski reżim Mussoliniego, w którym zakazane były inne języki niż włoski. Chociaż dziś filmy kinowe wyświetlane są w dwóch wersjach, a prywatne telewizje najczęściej stosują napisy, dubbing nadal cieszy się sporą popularnością i praktycznie każdy przebój trafia do kin w wersji włoskojęzycznej.

	Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]~~. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30~~.		Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Siostra Marta jest szpiegiem]]''. Jednak najstarszym ogólnodostępnym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]].

	W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta, królowa Anglii\|Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />		W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta, królowa Anglii\|Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />

Marti: poprawa linków

2012-05-21T18:33:46Z

poprawa linków

← poprzednia wersja		Wersja z 19:33, 21 maj 2012
Linia 10:		Linia 10:
	Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.		Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.

	W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[~~Ed - koń, który mówi\|Ed – koń~~, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta, królowa Anglii\|Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />		W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta, królowa Anglii\|Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />
	Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje [[Canal+]] i [[Wizja Jeden]] oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.		Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje [[Canal+]] i [[Wizja Jeden]] oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.

Marti: poprawa linków

2011-04-24T19:10:44Z

poprawa linków

← poprzednia wersja		Wersja z 20:10, 24 kwi 2011
Linia 10:		Linia 10:
	Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.		Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.

	W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed - koń, który mówi\|Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />		W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed - koń, który mówi\|Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta, królowa Anglii\|Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />
	Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.		Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje [[Canal+]] i [[Wizja Jeden]] oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.

	== Zobacz też ==		== Zobacz też ==

Marti: poprawa linków

2011-02-10T14:09:23Z

poprawa linków

← poprzednia wersja		Wersja z 15:09, 10 lut 2011
Linia 10:		Linia 10:
	Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.		Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.

	W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />		W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed - koń, który mówi\|Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />
	Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.		Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.

PokeMan o 14:41, 23 lis 2010

2010-11-23T14:41:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:41, 23 lis 2010
Linia 1:		Linia 1:
	'''Dubbing''' – zastąpienie oryginalnej ścieżki dźwiękowej jej odpowiednikiem w innym języku. W Polsce stosowany jest przede wszystkim w produkcjach przeznaczonych dla dzieci i młodzieży. Utworzenie wersji dubbingowej wymaga znacznie większego kosztu i nakładu pracy w stosunku do tłumaczeń lektorskich czy stworzenia napisów, ze względu na konieczność zaangażowania reżysera (odpowiedzialnego za dobór aktorów i odpowiednie kierowanie ich grą), dialogisty (~~tłumczącego~~ oryginalne dialogi i dopasowującego je pod ruchy ust postaci), dźwiękowca (dopilnowującego nagrań), montażysty (składającego wszystkie nagrania w całość) oraz aktorów pod wszystkie postaci występujące w oryginalnej wersji. Mimo to dubbing jest sztuką cenioną na całym świecie ze względu na możliwość bliskiego odwzorowania oryginału bez konieczności ingerencji w ścieżkę muzyczną (tak jak ma to miejsce w przypadku opracowania lektorskiego) oraz bycie nierozpraszającą dla widza (jak wersja z napisami).		'''Dubbing''' – zastąpienie oryginalnej ścieżki dźwiękowej jej odpowiednikiem w innym języku. W Polsce stosowany jest przede wszystkim w produkcjach przeznaczonych dla dzieci i młodzieży. Utworzenie wersji dubbingowej wymaga znacznie większego kosztu i nakładu pracy w stosunku do tłumaczeń lektorskich czy stworzenia napisów, ze względu na konieczność zaangażowania reżysera (odpowiedzialnego za dobór aktorów i odpowiednie kierowanie ich grą), dialogisty (tłumaczącego oryginalne dialogi i dopasowującego je pod ruchy ust postaci), dźwiękowca (dopilnowującego nagrań), montażysty (składającego wszystkie nagrania w całość), kierownika produkcji (układającego terminy nagrań, kompletujący ludzi, kontaktujący się z zleceniodawcą, pilnujący zgodności z wytycznymi od zleceniodawcy) oraz aktorów pod wszystkie postaci występujące w oryginalnej wersji. Mimo to dubbing jest sztuką cenioną na całym świecie ze względu na możliwość bliskiego odwzorowania oryginału bez konieczności ingerencji w ścieżkę muzyczną (tak jak ma to miejsce w przypadku opracowania lektorskiego) oraz bycie nierozpraszającą dla widza (jak wersja z napisami).

	== Krótki zarys historyczny ==		== Krótki zarys historyczny ==

Pottero: /* Krótki zarys historyczny */ poprawa linku

2010-05-30T10:56:59Z

Krótki zarys historyczny: poprawa linku

← poprzednia wersja		Wersja z 11:56, 30 maj 2010
Linia 10:		Linia 10:
	Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.		Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.

	W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />		W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu (film 1960)\|Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />
	Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.		Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.

Daru: powiem, że bowiem

2010-05-30T10:44:26Z

powiem, że bowiem

← poprzednia wersja		Wersja z 11:44, 30 maj 2010
Linia 8:		Linia 8:
	We Włoszech dubbingowanie filmów zostało wymuszone przez faszystowski reżim Mussoliniego, w którym zakazane były inne języki niż włoski. Chociaż dziś filmy kinowe wyświetlane są w dwóch wersjach, a prywatne telewizje najczęściej stosują napisy, dubbing nadal cieszy się sporą popularnością i praktycznie każdy przebój trafia do kin w wersji włoskojęzycznej.		We Włoszech dubbingowanie filmów zostało wymuszone przez faszystowski reżim Mussoliniego, w którym zakazane były inne języki niż włoski. Chociaż dziś filmy kinowe wyświetlane są w dwóch wersjach, a prywatne telewizje najczęściej stosują napisy, dubbing nadal cieszy się sporą popularnością i praktycznie każdy przebój trafia do kin w wersji włoskojęzycznej.

	Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie ~~powiem~~ trafiały do kin już na początku lat 30.~~<br />~~		Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie bowiem trafiały do kin już na początku lat 30.

	W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />		W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />
	Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.		Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.

Pottero: poprawa fałszu

2010-05-30T10:33:56Z

poprawa fałszu

← poprzednia wersja		Wersja z 11:33, 30 maj 2010
Linia 8:		Linia 8:
	We Włoszech dubbingowanie filmów zostało wymuszone przez faszystowski reżim Mussoliniego, w którym zakazane były inne języki niż włoski. Chociaż dziś filmy kinowe wyświetlane są w dwóch wersjach, a prywatne telewizje najczęściej stosują napisy, dubbing nadal cieszy się sporą popularnością i praktycznie każdy przebój trafia do kin w wersji włoskojęzycznej.		We Włoszech dubbingowanie filmów zostało wymuszone przez faszystowski reżim Mussoliniego, w którym zakazane były inne języki niż włoski. Chociaż dziś filmy kinowe wyświetlane są w dwóch wersjach, a prywatne telewizje najczęściej stosują napisy, dubbing nadal cieszy się sporą popularnością i praktycznie każdy przebój trafia do kin w wersji włoskojęzycznej.

	~~Pierwszym~~ filmem ~~zdubbingowanym na język polski była~~ ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie ~~na przełomie 1937 i~~ 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />		Prawdopodobnie najstarszym zachowanym filmem z polskim dubbingiem jest ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie w 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. Nieprawdą jest powszechna opinia, jakoby ''Królewna Śnieżka'' była pierwszym filmem z polskim dubbingiem, takie powiem trafiały do kin już na początku lat 30.<br />
			W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />
	Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.		Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.

Daru: /* Zobacz też */

2010-05-09T09:49:15Z

Zobacz też

← poprzednia wersja		Wersja z 10:49, 9 maj 2010
Linia 14:		Linia 14:
	* [[Dubbing na świecie]]		* [[Dubbing na świecie]]

	~~:''To jest tylko zalążek artykułu. Jeśli potrafisz, [{{fullurl:{{FULLPAGENAMEE}}\|action=edit}} rozbuduj go].''~~		[[Kategoria:Dubbing]]

	[[Kategoria:Kategorie\|*]]

Pottero: dodaję krótki rys historyczny dubbingu

2010-05-07T15:09:09Z

dodaję krótki rys historyczny dubbingu

← poprzednia wersja		Wersja z 16:09, 7 maj 2010
Linia 1:		Linia 1:
	'''Dubbing''' – zastąpienie oryginalnej ścieżki dźwiękowej jej odpowiednikiem w innym języku. W Polsce stosowany jest przede wszystkim w produkcjach przeznaczonych dla dzieci i młodzieży. Utworzenie wersji dubbingowej wymaga znacznie większego kosztu i nakładu pracy w stosunku do tłumaczeń lektorskich czy stworzenia napisów, ze względu na konieczność zaangażowania reżysera (odpowiedzialnego za dobór aktorów i odpowiednie kierowanie ich grą), dialogisty (tłumczącego oryginalne dialogi i dopasowującego je pod ruchy ust postaci), dźwiękowca (dopilnowującego nagrań), montażysty (składającego wszystkie nagrania w całość) oraz aktorów pod wszystkie postaci występujące w oryginalnej wersji. Mimo to dubbing jest sztuką cenioną na całym świecie ze względu na możliwość bliskiego odwzorowania oryginału bez konieczności ingerencji w ścieżkę muzyczną (tak jak ma to miejsce w przypadku opracowania lektorskiego) oraz bycie nierozpraszającą dla widza (jak wersja z napisami).		'''Dubbing''' – zastąpienie oryginalnej ścieżki dźwiękowej jej odpowiednikiem w innym języku. W Polsce stosowany jest przede wszystkim w produkcjach przeznaczonych dla dzieci i młodzieży. Utworzenie wersji dubbingowej wymaga znacznie większego kosztu i nakładu pracy w stosunku do tłumaczeń lektorskich czy stworzenia napisów, ze względu na konieczność zaangażowania reżysera (odpowiedzialnego za dobór aktorów i odpowiednie kierowanie ich grą), dialogisty (tłumczącego oryginalne dialogi i dopasowującego je pod ruchy ust postaci), dźwiękowca (dopilnowującego nagrań), montażysty (składającego wszystkie nagrania w całość) oraz aktorów pod wszystkie postaci występujące w oryginalnej wersji. Mimo to dubbing jest sztuką cenioną na całym świecie ze względu na możliwość bliskiego odwzorowania oryginału bez konieczności ingerencji w ścieżkę muzyczną (tak jak ma to miejsce w przypadku opracowania lektorskiego) oraz bycie nierozpraszającą dla widza (jak wersja z napisami).

			== Krótki zarys historyczny ==
			Najstarszą tradycję udźwiękowiania filmów z myślą o lokalnym odbiorcy ma prawdopodobnie Japonia, w której filmy na język japoński tłumaczone były jeszcze w epoce kina niemego. Z powodu ograniczeń technicznych, lista dialogowa oraz narracja czytana była na żywo przez ''benshiego'', który odpowiednio modulował głos, starając się go dopasować do konkretnych postaci. Ta forma tłumaczenia, zbliżona do współczesnego tłumaczenia Gawriłowa, cieszyła się w Japonii ogromną popularnością, kojarzyła się bowiem z klasycznymi formami teatru japońskiego – ''nō'' i ''kabuki'' – którym również towarzyszy narrator.

			Długą tradycję dubbingowania filmów mają Chiny i Włochy, w których dubbing cieszy się niesłabnącą popularnością od lat 30. W Chinach początkowo dubbingowano głównie filmy zagraniczne, jednakże w latach 70., wraz z rozwojem telewizji, zaczęto dubbingować również seriale i inne programy. W tamtym okresie ogromną popularnością cieszyło się Shanghai Film Dubbing Studio, opracowujące lokalne wersje, słynące z niezwykłej dbałości o jakość regionalnej wersji. Studio dzieliło film na kilkuminutowe fragmenty, zaś dopiero do nich nagrywano dubbing. SFDS przywiązywało również ogromną uwagę do zsynchronizowania dźwięku z ruchem ust aktora, co sprawiało, że opracowywany przez nich dubbing częstokroć był nie do odróżnienia od oryginalnej wersji.

			We Włoszech dubbingowanie filmów zostało wymuszone przez faszystowski reżim Mussoliniego, w którym zakazane były inne języki niż włoski. Chociaż dziś filmy kinowe wyświetlane są w dwóch wersjach, a prywatne telewizje najczęściej stosują napisy, dubbing nadal cieszy się sporą popularnością i praktycznie każdy przebój trafia do kin w wersji włoskojęzycznej.

			Pierwszym filmem zdubbingowanym na język polski była ''[[Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków]]'', której polską wersję nagrano prawdopodobnie na przełomie 1937 i 1938 roku, zaś jej gwiazdą była [[Maria Modzelewska]]. W latach powojennych dubbing cieszył się w Polsce ogromną popularnością. Rocznie na ekrany kin trafiało od kilkunastu do kilkudziesięciu filmów, zarówno aktorskich, jak i animowanych, opatrzonych polskim dubbingiem. Także Telewizja Polska dubbingowała sporą liczbę filmów i seriali. W czasach komunistycznych triumfy święciła m.in. [[Zofia Dybowska-Aleksandrowicz]], reżyser wielu znakomitych polskich wersji językowych. Polskimi głosami przemówili bohaterowie takich filmów jak ''[[Dwunastu gniewnych ludzi]]'', ''[[Wszystko o Ewie]]'', ''[[Żebro Adama]]'', ''[[300 Spartan]]'', ''[[Wehikuł czasu]]'', ''[[Noc iguany]]'' czy ''[[Śmierć w Wenecji]]'', oraz seriali ''[[Ed – koń, który mówi]]'', ''[[Ja, Klaudiusz]]'', ''[[Pogoda dla bogaczy]]'' czy ''[[Elżbieta – królowa Anglii]]''.<br />
			Dobra passa polskiego dubbingu zakończyła się wraz z upadkiem komunistycznego reżimu, pojawieniem się prywatnych stacji telewizyjnych oraz wzrostu popularności wideokaset. Prywatne stacje oraz niezliczeni dystrybutorzy filmów na nośniku VHS, w ramach oszczędności, opracowywały tanie i nędzne wersje lektorskie, które w niedługim czasie zdominowały rynek. Po roku 1989 w Polsce dubbing stosowany jest głównie do filmów przeznaczonych dla młodszych widzów oraz gier komputerowych (bez względu na docelowy wiek odbiorców). Nielicznymi wyjątkami były stacje Canal+ i Wizja Jeden oraz spółka Universal Pictures, które przez pewien czas dubbingowały pozycje przeznaczone dla starszych widzów, jednak ostatecznie zrezygnowało z nich na rzecz lektora.

	== Zobacz też ==		== Zobacz też ==